PR:OUD
Bron: Foto's: Sevilay Maria van Dorst
Roefke Carmiggelt-Polak

Een ode aan ouder worden

De oorspronkelijke betekenis van ‘oud’ is niets meer dan ‘lang hebben geleefd’. Toch zien we oud in de westerse samenleving vooral als iets dat minder wordt. Minder goed, minder mooi, minder … jong. PR:OUD schijnt een ander licht op ouder worden. Het koffietafelboek is een sprankelend eerbetoon aan de schoonheid, veerkracht en (eigen)wijsheid van de ouder wordende mens.

Tekst Marije Remmelink
Foto’s Sevilay Maria
Styling Richard Schreefel

Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn. In het westen leren we van jongs af aan dat jong beter is, mooier is en dat we zoveel mogelijk moeite moeten doen om voor altijd jong te blijven. Of minstens jong te lijken. Zodat we nog heel lang complimenten als ‘zo oud had ik je niet geschat’ of ‘wat zie je er goed uit voor je leeftijd’ kunnen blijven ontvangen. Micaela Bartels is altijd al gefascineerd door hoe we ons verhouden tot oud worden. Want waarom verzetten we ons zo hard tegen een proces dat we niet tegen kunnen gaan? Met PR:OUD laat ze samen met fotograaf Sevilay Maria en 40 spraakmakende Nederlanders – waaronder Roefke Carmiggelt-Polak – zien hoe mooi oud zijn ook kan zijn.

Experimenteerfase

Bartels: “Ik ervaar het ouder worden zelf als superfijn. Jong zijn is zo’n experimenteerfase. Dat kan heel goed gaan, maar het komt wel met hoge pieken en diepe dalen. Als je ouder bent zit je lekkerder in je vel, weet je beter wie je bent en wat je wilt en kun je betere beslissingen nemen. Met name jezelf kennen is zo’n ongelofelijke meerwaarde van het ouder worden. Als ik over dertig jaar net zo oud ben als Roefke nu is, ken ik mezelf nóg beter. Dat is een heel fijn proces. Ouder worden is niet alleen een thema van oude mensen. We worden gevoed met dat jong beter is. En dat doen we dan zestig jaar lang. Zo zonde. Want als alles wat veroudering betekent je tegenstaat, dan wordt het leven heel moeilijk.”

Westers beeld

Onze negatieve kijk op ouder worden is een heel westers verschijnsel. Dat zag ook fotograaf Jimmy Nelson, die voor zijn boek Before They Pass Away de hele wereld over reisde en 35 inheemse gemeenschappen fotografeerde. “Inheemse gemeenschappen voelen heel sterk dat de ene generatie niet kan bestaan zonder de andere. Op die manier zijn alle generaties met elkaar verbonden”, schrijft hij in het voorwoord van PR:OUD. Leeftijd wordt dan ook zeer gewaardeerd: “Hoe meer jaren, hoe meer lijnen, hoe meer wijsheid, hoe meer respect. Voor hen is het opdoen van ervaring is veel belangrijker dan het behouden van een jeugdige uitstraling. Sterker nog: hoe ze gezien worden door anderen is helemaal niet belangrijk voor ze. Hoe ze zichzelf zien en hoe ze zich voelen, dat is wat ertoe doet. “Wat een mooie manier om leeftijd te waarderen”, vindt Nelson. “Deze gewoonte is in strijd met onze moderne wereld. Hier gaat veel aandacht uit naar de oppervlakkige, esthetische laag die vatbaar is voor de tand des tijds.”

Sevilay Maria van Dorst en Micaela Bartels