10 december 2013

Toekomst Wmo aan keukentafel

Met uw gemeente om de keukentafel om te bespreken welke ondersteuning u graag wil hebben? In Huizen doen ze dit al zes jaar en met succes! In deze gemeente staat de behoefte van de bewoner centraal en niet het aanbod van zorgaanbieders. Bij een keukentafelgesprek vertelt iemand in een informele setting aan een Wmo-consulent (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) wat hij nodig heeft om te kunnen participeren in de samenleving. De gemeente kijkt per individu wat mogelijk is waardoor maatwerk geleverd wordt.

Tante

Het idee van wethouder Janny Bakker om door middel van keukentafelgesprekken maatwerk te leveren komt uit eigen ervaring. Haar tante die al in de negentig was moest van een verzorgingshuis in Huizen naar een verpleeghuis in Naarden. Daar mocht ze haar klederdracht niet meer dragen, haar vriendinnen kwamen niet meer op de koffie: het was te ver, te onhandig. Bakker: “Ze werd in Naarden uitstekend verzorgd, maar ze was er doodongelukkig.”
Toen ze in 2006 als wethouder aantrad in Huizen besloot ze dat het anders moest.

Gemeente

Door de aanpak van Bakker is Huizen een van de eerste gemeenten in Nederland die de Wmo op deze manier uitvoert. Ze zijn een voorbeeld voor andere gemeenten die vanaf 2015 meer verantwoordelijkheid krijgen voor de begeleiding van mensen met een hulpbehoefte. Bakker: “Wassen, aankleden en zorg aan het lijf; dat moet natuurlijk door professionals gebeuren. Tenzij iemand mensen om zich heen heeft die dat willen doen, en de cliënt dat zelf ook prettig vindt. Ons uitgangspunt is altijd dat de mensen de regie hebben: zij bepalen hoe ze hun leven willen inrichten en waar ze meeste behoefte aan hebben."  

Praktijk

In Huizen is minder zorg ingekocht, omdat het door de nieuwe manier van werken ook niet nodig was. Het levert dus geld op. Bakker: “Zorgaanbieders werken naar eer en geweten, maar door de systematiek van de AWBZ hebben ze vooral in hun hoofd wat ze zelf in de aanbieding hebben. ‘Uw man kan naar de dagopvang, dat is goed voor u,’ zeggen ze tegen de partner van een dementerende. En daar zeggen mensen ‘ja’ op, terwijl ze misschien liever twee keer per week oppas willen, zodat ze even boodschappen kunnen doen. Wij denken niet in volumes en Fte’s (fulltime-equivalent, rekeneenheid waarin de personeelssterkte wordt uitgedrukt) zoals de AWBZ, maar in mensen.”   

Het hele interview over de keukentafelgesprekken in Huizen is deze maand te lezen in ANBO Magazine. Dat is deels ook online te lezen, waaronder het 'keukentafelinterview'. 

Beeld: Hester Doove

Gezondheid