ANBO.nl maakt gebruik van cookies

anbo.nl plaatst cookies om het gebruik van de website te analyseren en om het mogelijk te maken inhoud via social media te delen. De website maakt ook gebruik van functies van derden die mogelijk cookies kunnen plaatsen. Door deze melding weg te klikken of gebruik te blijven maken van de site stemt u in met het plaatsen hiervan. In onze disclaimer leest u hier meer over. Sluiten

Openbaarheid boetes en berispingen helpt patiënt niet

Geplaatst op 15-06-2017

Het is onnodig om artsen die al een boete of berisping via het tuchtcollege hebben gehad, daar ook publiekelijk de gevolgen van te laten dragen. Daarmee steunt ANBO het voorstel van artsenfederatie KNMG om het 'naming and shaming' te stoppen. Nu is een boete of een berisping terug te vinden via het BiG-register, waardoor ook kleine fouten langdurig in verband worden gebracht met artsen. Het tuchtrecht moet bijdragen aan de kwaliteit van de beroepsuitoefening. En hoewel straffen niet het primaire doel is van het tuchtrecht, overheerst voor betrokken hulpverleners wel het gevoel van straf, zo schrijft zorgonderzoeksinstituut Nivel in een onderzoek onder bijna 300 artsen. ANBO stelt voor om procedures via het tuchtcollege - wat feitelijk een zogeheten intercollegiale toetsing is - niet meer openbaar te maken, tenzij het een schorsing betreft. Gerechterlijke procedures zullen wel openbaar blijven.

Risicomijding

Transparantie moet wel toegevoegde waard hebben en leiden tot verbetering. "Het is van groot belang dat er vertrouwen is tussen patiënt en arts. Als we artsen die fouten maken in de openbaarheid gaan afrekenen, leidt dit alleen maar tot risicomijding en hogere kosten doordat ze zich bijvoorbeeld gaan indekken door allerlei extra onderzoeken te doen”, aldus Liane den Haan. Bovendien signaleert het Nivel dat veel artsen na een een tuchtrechtprocedure overwegen te stoppen of dat daadwerkelijk doen. 

Fouten moeten bespreekbaar zijn

Ziekenhuizen zijn hoog-complexe bedrijven waarin menselijk handelen en individuele afwegingen een constante rol spelen. En hoe erg ook, het maken van fouten is hierin niet te voorkomen. Belangrijk is dan juist dat er een veilige cultuur ontstaat waarin fouten bespreekbaar zijn, met collega’s maar ook met betrokken patiënten en familie. Dit leidt tot een lerende organisatie en tot verbeteringen. Van afrekengedrag wordt niemand beter, de patiënt niet en de gezondheidszorg al helemaal niet.